„Każdy twój ruch” – recenzja książki C. L. Taylor

O czym jest książka „Każdy twój ruch”?

Pierwszym uczuciem, jakie towarzyszyło mi podczas lektury, była bezsilność. Bezsilność bohaterów, którzy próbują normalnie żyć, choć ktoś nieustannie narusza ich granice i odbiera im poczucie bezpieczeństwa.

Natalie, River, Bridget, Alex i Lucy wcześniej się nie znali. Połączyło ich jedno doświadczenie – każdy z nich padł ofiarą stalkera. Aby wzajemnie się wspierać, tworzą internetową grupę wsparcia. Kiedy jednak jedno z nich zostaje zamordowane, a pozostali otrzymują wiadomość, że w ciągu dziesięciu dni zginie kolejna osoba, ich koszmar wchodzi w jeszcze bardziej przerażającą fazę.

Tym razem nie mogą już tylko się wspierać. Muszą zacząć działać.

Pięć ofiar, pięciu prześladowców i narastające napięcie

Pięć ofiar i pięciu stalkerów sprawia, że historia staje się jeszcze bardziej mroczna i zawiła. Manipulacje, kłamstwa i obsesje wciągają i przerażają, a napięcie nie opuszcza czytelnika niemal do ostatniej strony.

Jej prześladowca jest jak cień, jak ghul – nie ma twarzy, wieku ani płci – lecz Alex naczytała się wystarczająco dużo wiadomości od niego, żeby rozpoznać jego jadowity ton. Wie o niej wszystko: gdzie mieszka i pracuje, kogo kocha i czego się boi.

W wielu momentach miałam aż dreszcze i odruchowo oglądałam się przez ramię, jakbym sama była obserwowana. Niektóre sceny są tak sugestywne, że serce naprawdę przyspiesza. I cały czas wraca to samo uczucie: bezsilność wobec czyjejś chorej obsesji.

Dała mu wszystko, a w zamian odebrał jej pewność i wiarę w siebie oraz poczucie własnej godności.

Komu można zaufać?

Historię poznajemy z perspektywy różnych bohaterów, co dodatkowo wzmacnia niepewność. Każdy coś ukrywa, każdy czegoś się boi, każdy ma swoje tajemnice. Autorka bardzo sprawnie miesza tropy i sprawia, że trudno komukolwiek zaufać.

Nie polubiłam wszystkich bohaterów. Są skryci, neurotyczni, przewrażliwieni, nieufni, a czasem wręcz podejrzani. Ale czy można ich za to winić, skoro każdy dzień zaczynają i kończą w strachu?

Każde z nas nosiło własną wersję tej samej historii. Różniły się szczegółami, emocjami i usprawiedliwieniami, ale prowadziły do jednego miejsca — momentu, w którym nie dało się już dłużej udawać.

Zakończenie, które zostawia niepokój

C.L. Taylor prowadzi czytelnika przez serię zwrotów akcji aż do finału, który naprawdę potrafi zaskoczyć i daje satysfakcję po tej emocjonalnej podróży. Miałam pewne przeczucia, ale nie spodziewałam się dokładnie takiego rozwiązania.

Co ciekawe, nie wszystkie wątki zostają całkowicie domknięte. W pamięci zostaje choćby pytanie o los Vanessy, stalkerki Rivera. I właśnie to niedopowiedzenie sprawia, że historia nie kończy się wraz z ostatnią stroną, tylko jeszcze długo krąży w głowie.